De stadsjongen en de brandnetel

Om maar even te bewijzen hoe stadsjongen ik ben.

Op een magische dag in een land ver van hier ging deze jongeling op een lange tocht per paardloze koets.
De jongeling zijn tante woonde op de boerenbuiten en had bossen en ruimte genoeg om hem en zijn drie gebroeders eens te laten uitrazen. Bomen mochten worden beklommen, gras mocht over de knieën van de broek worden uitgesmeerd. 

Jongelingen zouden echter geen jongelingen zijn als ze niet avontuur gingen gaan. Het woud in dus. Gekleed in mijn riddergedachten kwam ik draken tegen, en ook duivels en grote slangen. Maar sommige dingen zijn zelf voor jongelingen een te grote overwinning en 

…(nu komt het stuk dat mijn vrouw maar al te graag tegen iedereen zegt)

kwam ik al huilend op mijn moeder af met de woorden: MAMA, ik heb een brandnetel GEZIEN!

Tot zover de mannelijkheid der mijner jeugd.

Voorlopig zitten we echter nog in de veilige omgeving zonder brandnetels. 

meer natuur dan dit kan ik voorlopig niet aan.

rl

 

engelbewaarder

schreeuwers

s(c)ho(u)w

Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum

Vinderhoute vandaag

Mijn Noors achternichtje Lovisa vandaag

16:9

Het werd nog eens tijd voor een post. Nog een foto uit de winter (ben nu wat aan het experimenteren met analoge leukigheden, hopelijk daarvan binnenkort meer)

mijn muze in ‘t patershol

prutser

schreeuw