de buitenkant dan toch. Wit als sneeuw is het ding en er hangen poeziewoordjes en een yogaplanning op. Meer niet, woordjes en tijden wanneer men de benen in de nek kan leggen. Maar zei men niet: een beeld zegt meer dan duizend woorden. Dus moest daar eens verandering in komen. Wit is te maagdelijk, te weinig beschreven, te te.

Daarom wordt iedereen die bij ons thuis de drempel overkomt onverbiddelijk op de gevoeligen chip gezet, zonder boeh of bah afgedrukt, en met een zwaai alsof het niets is op de koelkast gehangen.

U weze bij deze gewaarschuwd.
Welgekomen bij ons!

Stijn was zowaar een van de eerste tegenpruttelaars.

Moet ze hier in zwartwit of in kleur?

Tis hier stil. Studeren, werken, lesgeven en een vriendin (de beste ter wereld) nemen nogal wat tijd in.Het is bedelen voor tijd. Een vrije zondag?

Onze baziel, een te dikke, te luie kat met hondallures (ballekes terugbrengen, pootjes geven, zitten tot zijn eten in de bak zit en wachten op ons om te zeggen dat hij mag eten) is een schat van een beest(je). Hij kijkt alleen niet echt gelukkig. Ge zou voor minder met zo een achternaam (Van de Lightblue shadow).

Maar hij is leuk om in huis te hebben. Een man om mee te praten over vlees en muziek (muziek is trouwens een van zijn hobby’s; als ik weer eens op mijn knieen voor de cd-speler zit komt hij steevast op mijn schoot zitten om mee te helpen kiezen. Den Baziel geeft de voorkeur aan trage muziek. (the swell season e.a.)

Zijn muziekkeuze:

De laatste tijd zit ik wat met een fotoblock. Ik kijk naar veel. Zie veel fotos. Maar zelf maken, ho maar.

Voor wie doe ik het? Doe ik het goed? Zou ik dat grote zwarte monster niet beter aan de wilgen hangen? Ben ik nu keihard aan het neuten? Waarschijnlijk wel.
De fotos die ik wel maak lijken me niet bepaalt wereldnieuws en straatbeelden lukken me echt niet.
Ik ben best tevreden over mijn theaterfoto’s maar daar houd het de laatste tijd ook mee op.

bv deze, is dit nu wat? ik weet het niet.

een hele tijd terug naar de werken van de avondschool fotografie gaan kijken. Weet helaas niet meer van wie de originele foto is.

update: een kabouter fluisterde in mijn oor dat de foto van Jessie Oosterlynck is. Dus all credits to Jessie. Was een hele mooie reeks.

heb ik hier iets te krap geschoten?

puur even technisch: ik heb in dit portret

1: wat lichten in het haar gestoken
2(die is rechts): een kussen tegengehouden, doorgedrukt, tegengehouden (het gene waarbij het donkerder word )
3: huid een klein beetje zachter gemaakt in de schaduw
4: de lippen wat meer contrast gegeven
5: de ogen iets donkerder gemaakt en wat meer contrast toegevoegd
6: de hals ietwat donkerder gemaakt

Doe ik nu teveel in lightroom en moet ik er photoshop bijhalen of niet?

ben eigenlijk best tevreden met het resultaat trouwens.